Σε μια ιδιαίτερα αιχμηρή και φορτισμένη παρέμβαση προχώρησε ο Φραγκίσκος Παπαγεωργίου, παίρνοντας ξεκάθαρη θέση απέναντι στις πρόσφατες κυβερνητικές εξαγγελίες για τον αγροτικό κόσμο και τις αποζημιώσεις. Με μια δήλωση που αποτυπώνει την αγωνία αλλά και την αγανάκτηση των ανθρώπων της παραγωγής στην Κορινθία, ο κ. Παπαγεωργίου ξεκαθάρισε το προσωπικό του πολιτικό και κοινωνικό στίγμα, ασκώντας παράλληλα δομική κριτική στο περιεχόμενο του επίσημου δελτίου τύπου που εκδόθηκε.

«Δεν είμαι ούτε αντικυβερνητικός ούτε φιλοκυβερνητικός», υπογράμμισε εισαγωγικά, δίνοντας το στίγμα της ανεξάρτητης στάσης του. «Είμαι και θα είμαι απέναντι σε όποιον θεωρώ ότι προσπαθεί να με κοροϊδέψει με επικοινωνιακά τρικ, μεγάλες λέξεις και υποσχέσεις χωρίς ουσία. Είμαι και θα είμαι δίπλα σε όποιον θέλει πραγματικά να βοηθήσει τον τόπο και τους ανθρώπους του, ανεξαρτήτως χώρου, κόμματος ή θέσης».

Η Προσβολή των «Γενναίων Αποζημιώσεων»
Ο κ. Παπαγεωργίου στάθηκε ιδιαίτερα στη φρασεολογία που χρησιμοποιήθηκε από την πλευρά των αρχών, σημειώνοντας ότι η χρήση συγκεκριμένων όρων προσβάλλει κατάφωρα τον κόσμο της παραγωγής. Εστιάζοντας στη φράση «γενναίες αποζημιώσεις», εξήγησε με γλαφυρό τρόπο την πραγματικότητα που βιώνουν οι αγρότες στο χωράφι:

Όταν ένας άνθρωπος έχει χάσει την παραγωγή του, όταν κινδυνεύει να μην μπορέσει να κρατήσει ζωντανή την καλλιέργειά του, όταν αγωνιά για δάνεια, υποχρεώσεις και την επιβίωση της οικογένειάς του, τότε δεν μπορείς να παρουσιάζεις μια αποζημίωση σχεδόν σαν “δώρο” ή σαν επικοινωνιακή παροχή για την οποία πρέπει να αισθανθεί και ευγνωμοσύνη. Ο παραγωγός δεν ζητά χάρη. Δεν ζητά ελεημοσύνη. Ζητά να μπορέσει να επιβιώσει.

Τα «Τυφλά Σημεία» των Εξαγγελιών
Προχωρώντας σε μια βαθύτερη ανάλυση των όσων ανακοινώθηκαν, ο Φραγκίσκος Παπαγεωργίου κατέγραψε μια σειρά από ουσιαστικές ελλείψεις και παραλείψεις που, κατά την εκτίμησή του, αφήνουν έκθετο τον παραγωγικό ιστό της περιοχής.

Σύμφωνα με τον ίδιο, στον τομέα των ασφαλιστικών και φορολογικών υποχρεώσεων δεν φαίνεται να υπάρχει καμία ουσιαστική πρόβλεψη για την ανακούφιση των παραγωγών. Παράλληλα, απουσιάζει οποιαδήποτε πραγματική παρέμβαση για τα τραπεζικά δάνεια, τα οποία ένα μεγάλο μέρος των αγροτών αδυνατεί πλέον αποδεδειγμένα να εξυπηρετήσει λόγω της απώλειας εισοδήματος. Επιπλέον, δεν εντοπίζεται συγκεκριμένη μέριμνα για τον κλάδο των οινοποιείων, παρά το γεγονός ότι ολόκληρη η τοπική οικονομία, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη ζώνη της Νεμέας, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την αμπελουργική παραγωγή.

Ο Κίνδυνος για τα Σχέδια Βελτίωσης και οι «Μεγάλες Υποσχέσεις»
Αναφερόμενος στα τρέχοντα προγράμματα, ο κ. Παπαγεωργίου αναγνώρισε ότι για την κατηγορία των Νέων Αγροτών υπάρχει ήδη κινητοποίηση από τις Διευθύνσεις Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής (ΔΑΟΚ) και την Περιφέρεια Πελοποννήσου με σκοπό την προστασία τους.

Ωστόσο, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τα Σχέδια Βελτίωσης. Όπως εξήγησε, αν οι παραγωγοί περιέλθουν σε σοβαρή οικονομική αδυναμία και δεν μπορέσουν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους, πολλοί κινδυνεύουν να βρεθούν στη δυσμενή θέση ακόμα και να επιστρέψουν τις επιδοτήσεις και τις επενδύσεις που έχουν ήδη πραγματοποιήσει.

Κλείνοντας την παρέμβαση του, ο κ. Παπαγεωργίου άφησε αιχμές για το μέλλον, σχολιάζοντας τις νέες δεσμεύσεις που ακούστηκαν, επισημαίνοντας ότι μέσα σε όλα αυτά ακούστηκε άλλη μία μεγάλη υπόσχεση για το μέλλον, από αυτές που δυστυχώς ο κόσμος της παραγωγής έχει χορτάσει να ακούει. Ο ίδιος κατέληξε σημειώνοντας πως ειλικρινά εύχεται να κάνει λάθος.